تبلیغات
مقالات - مطالب دی 1394
 
 

       

 

   
 

منوی اصلی


نویسندگان


لینک دوستان

ساخت وبلاگ

خرید بلیط هواپیما

تلویزیون

خرید آنلاین

فروشگاه اینترنتی

خرید پستی

ویزای کانادا

انجام پایان نامه

کاغذ دیواری سه بعدی

تبلیغات رایگان

خرید از بانه

بهترین جراح بینی

دانلود رایگان پایان نامه

فلزیاب،فروش فلزیاب،فلزیاب تصویری

چارتر

پخش عمده کیف

دکوراسیون داخلی

عمل بینی

فروشگاه لباس کودک

نوار نقاله

لیست کامل پیوندها

قالب میهن بلاگ

آمار بازدید

آمار بازدید :
» تعداد مطالب :
» تعداد نویسندگان :
» آخرین بروز رسانی :
» بازدید امروز :
» بازدید دیروز :
» بازدید این ماه :
» بازدید ماه قبل :
» بازدید کل :
» آخرین بازدید :


آرشیو ماهانه


باکس تبلیغات

  • پیگیری وام ازدواج
  • آگهی استخدام
  • بازسازی ساختمان
  • آموزش تعمیرات موبایل
  • ثبت نام وام ازدواج
  • سکه soccer stars
  • بلیط آنتالیا
  • تعمیر تبلت
  • آموزش تعمیرات موبایل
  • باکس

     
    <-BlogTitle->

     

    پیوند های روزانه



    جلوه‌هایی از سیره حکومتی پیامبر(ص)

    مرتبط با :
    پیامبر اکرم(ص) در حکومتشان بر دل‌ها حکومت کردند و زمامداریشان به دور از صدور فرامین خشک و بی‌روح و بدون پشتوانه اجرایی بود. ایشان برخلاف رسم حکومت‌های مادی از مسندنشینی و عدم مردمداری و فرمان دادن آمرانه و حاکمانه صِرف، بری بوده و در عمل زندگی مردم را با دستورات الهی و اسلامی ممزوج می‌نمودند.

    حضرت آیت‌الله خامنه‌ای رهبر معظم انقلاب اسلامی در خطبه‌های نماز جمعه تهران در 28 مهر 1368 که مقارن با میلاد نبی مکرم اسلام(ص) و امام جعفر صادق(ع) بود، توضیحات مفصل و مبسوطی در مورد مهرورزی و جنبه‌های عاطفی و ارزشیِ سیرت حکومتی رسول الله فرمودند.

    ایشان در طلیعه این بحث فرمودند:

    «بحثى را كه امروز در خطبه‌ اول مطرح خواهم كرد، نگاهى اجمالى و كلى به سیره‌ رسول خداست. در ابتدا لازم است ولادت باسعادت آن بزرگوار و سبط معظّم او - امام صادق(علیه‌الصّلاه والسّلام) - را به همه‌ شما و ملت ایران و همه‌ ملت‌هاى مسلمان تبریك عرض كنم. نكته‌اى كه امروز در بحث زندگى رسول اكرم(ص) مورد نظر من مى‌باشد، عبارت از این مطلب است كه پیامبر اسلام براى آن‌كه ارزشها و اخلاق اسلامى كاملاً در جامعه جا بیفتد و با روح و عقاید و زندگى مردم مخلوط و ممزوج بشود، فضاى زندگى را با ارزش‌هاى اسلامى آغشته مى‌كرد.

    یك وقت كسى دستور مى‌دهد یا توصیه مى‌كند كه مثلاً مردم حسن خلق و گذشت و صبر و استقامت در راه خدا داشته باشند و ظلم نكنند و دنبال اقامه‌ عدل و داد باشند؛ یعنى توصیه و دستور دادن و تعلیم دادن مطرح است - كه البته كار لازمى است و پیامبر اسلام هم تعلیم مى‌داد یعلّمهم و درس معرفت و زندگى به مردم مى‌آموخت - اما یك وقت مطلب از یاد دادن بالاتر است؛ یعنى معلم كارى مى‌كند و رفتارى در پیش مى‌گیرد كه این اخلاق و وظیفه‌ اسلامى، در جامعه به شكل رنگ ثابت درمى‌آید، با عقاید غلط مردم به مقابله برمى‌خیزد، با احساسات جاهلى و ته‌مانده‌هاى رسوب كرده‌ اخلاق غیراسلامى مبارزه مى‌كند و مقابل مى‌شود، به جامعه و مردم شوك وارد مى‌كند و در مقاطع مناسب و با روش‌هاى مناسب، كارى مى‌كند كه فضاى جامعه و محیط زندگى مردم، با این صفت و اخلاق و روش خوب كاملاً ممزوج مى‌شود.

    اگر یك جامعه بخواهد رشد كند و اخلاق صحیح اسلامى را در خود به ‌وجود آورد، محتاج همین روش است. شاید در چند آیه‌ قرآن‌ كه «یزكّیهم» پس از «یعلّمهم» یا قبل از آن بیان شده است، مراد از تزكیه در این آیات همین مطلب باشد؛ یعنى پاك كردن و طاهر كردن و پیراسته كردن مردم؛ مثل طبیبى كه به مریض خود فقط نمى‌گوید این كار را بكن و این كار را نكن، بلكه او را در محل مخصوصى قرار مى‌دهد و آنچه را كه او لازم دارد، به او مى‌دهد و مى‌خوراند و آنچه كه براى او مضر است، از او باز مى‌گیرد. پیامبر اكرم(ص)، چنین وضعیت و روشى را در طول بیست‌وسه سال نبوّت دنبال مى‌كردند؛ مخصوصاً در ده سالى كه در مدینه زندگى مى‌كردند و دوران حاكمیت اسلام و تشكیل حكومت اسلامى بود.

    من، چند مثال و نمونه را آماده كرده‌ام تا مطرح بكنم. این، براى امروز ما در نظام اسلامى خیلى مهم است؛ هم براى آحاد مردم و هم به‌خصوص براى مسئولان و كسانى كه با جمعى سر و كار دارند و مجموعه‌اى از مردم به دهان آنها نگاه مى‌كنند و به حرف آنها گوش مى‌دهند. ما باید توجه كنیم كه اگر بخواهیم آن ته‌مانده‌ها و پس‌مانده‌هاى اخلاق دوران طاغوت را - كه براى رشد و تعالى ما بسیار هم مضر است - از خودمان دور كنیم و بزداییم، چاره‌اى نیست جز اینكه در زندگى خود، همین روش‌هاى رسول اكرم(ص) را با شجاعت و قاطعیت عمل كنیم.»

    ایجاد فضاى سالم در محیط زندگى مردم

    رهبر انقلاب نخستین مثال بحثشان را به خصیصه و شاخصِ «ایجاد فضاى سالم و دور از تعصب‌هاى جاهلانه در محیط زندگى مردم» اختصاص دادند و نمونه‌هایی برای این شاخص ذکر فرمودند.

    ایشان فرمودند:

    «یك مثال، به ایجاد فضاى سالم و دور از تعصب‌هاى جاهلانه در محیط زندگى مردم مربوط است. مى‌دانید كه همه‌ ملت‌ها همین‌طور هستند و جز افرادى كه از لحاظ معرفت، به سطح خیلى بالایى رسیده باشند، وضعشان این‌گونه است كه در موارد زیادى تعصبات و غرض‌ها و مرض‌ها و حقدها و امثال آن، بر زندگى آنها حكومت مى‌كند و مردم را از رفتار عادلانه و حق باز مى‌دارد و فضا را فضاى ناسالم مى‌كند.

    باید این فضا را سالم كرد. براى ایجاد فضاى سالم و ایجاد خوشبینى میان مردم، رسول اكرم(ص) غیر از توصیه‌هایى كه داشتند، روش‌هایى را هم اعمال مى‌كردند. به‌خصوص در آن دوران كه این مسئله بسیار مهم بود؛ چون اعراب جاهلى بین خودشان و نسبت به هم، حقدها و سوءظن‌هاى زیاد و تعصبات قبیله‌اى و فامیلى بسیارى داشتند و پیامبر اكرم(ص) باید اینها را از دل‌هاى مؤمنین بیرون مى‌كشید و دل‌هاى آنها را نسبت به یكدیگر پاك و صاف و روشن مى‌كرد.

    روایتى از پیامبر اكرم نقل شده كه فرمود: «لایبلغنى احد منكم عن احد من اصحابى شیئا فانّى احبّ ان اخرج الیكم و انا سلیم‌الصّدر». پیش پیامبر مى‌آمدند و از یكدیگر بدگویى مى‌كردند و چیزهایى را درباره‌ یكدیگر مى‌گفتند؛ گاهى راست و گاهى هم خلاف واقع. پیامبر اكرم(ص) به مردم فرمودند: هیچ‌كس درباره‌ اصحابم به من چیزى نگوید. دائماً نزد من نیایید و از همدیگر بدگویى كنید. من مایلم وقتى كه میان مردم ظاهر مى‌شوم و به میان اصحاب خود مى‌روم، «سلیم‌الصّدر» باشم؛ یعنى با سینه‌ صاف و پاك و بدون هیچ‌گونه سابقه و بدبینى به میان مسلمان‌ها بروم.

    این، سخنى از پیامبر و دستورى درباره‌ مسلمان‌ها نسبت به شخص آن حضرت است. ببینید چه‌قدر این رفتار رسول اكرم(ص) كمك مى‌كند به اینكه مسلمان‌ها احساس كنند كه در جامعه و محیط اسلامى، باید بدون سوءظن و با خوشبینى با افراد برخورد كرد. در روایات داریم كه وقتى حاكمیت با شر و فساد است، به هر چیزى سوءظن داشته باشید؛ اما وقتى حاكمیت با خیر و صلاح در جامعه است، سوءظن‌ها را رها كنید، به یكدیگر حسن‌ظن داشته باشید، حرفهاى هم را با چشم قبول بنگرید و گوش كنید، بدی‌هاى یكدیگر را نبینید و خوبی‌هاى هم را مشاهده كنید.

    بین مسلمان‌ها رسم بود كه نزد پیامبر(ص) مى‌آمدند و دَرِ گوش آن حضرت حرف‌هایى مى‌زدند و به صورت نجوا، حدیث مخفى و محرمانه‌اى را مى‌گفتند كه آیه‌ شریفه نازل شد و مردم را از نجوا و دَرِگوشى با پیامبر نهى كرد؛ چون در دیگر مسلمان‌ها ایجاد سوءظن مى‌كرد.»


    ...

    نوشته شده توسط محمد محمدی در دوشنبه 21 دی 1394

    نظرات (




    مشروعیت و مقبولیت ولایت فقیه از دیدگاه امام خمینی(ره)

    مرتبط با : مشروعیت و مقبولیت ولایت فقیه از دیدگاه امام خمینی(ره)کیفیت نصب و انتخاب ولی فقیه و فعلیت یافتن مقام ولایت و به طور کلی مشروعیت و مقبولیت ولی فقیه از مباحث اصلی و مهم بین گروه های اسلامی پس از پیروزی انقلاب اسلامی بوده است. برای تبیین مسأله مشروعیت و مقبولیت ولی فقیه از دیدگاه امام خمینی(ره)، پس از طرح مبانی و نظریات موجود در باب مشروعیت و مقبولیت ولایت فقیه و بحثِ ابتنا یا عدم ابتنای مشروعیت بر مقبولیت، دیدگاه دو گروه سیاسی موجود در نظام جمهوری اسلامی مورد ارزیابی و بررسی قرار گرفت. به نظر می رسد نظریه نصب الهی (مشروعیت الهی) با آثار و سیره عملی امام خمینی(ره) مطابقت دارد؛ اگر چه تأکید و اهتمام امام به مقبولیت و رأی مردم، آن را در حد ابتنای مشروعیت بر مقبولیت ارتقا داده است.

    مشروعیت(2)
    مشروعیت به معنای فرمانبری داوطلبانه و پذیرش آگاهانه مردم از تصمیمات قدرتِ سیاسی حاکم و بر حق بودن یا حقانیت است.1 اما واژه مشروعیت در فقه به فعلی اطلاق می شود که انجام دادن آن، مجاز باشد. این واژه در حوزه های سیاسی و فقهی دارای وجوه متمایزی است. این وجوه متمایز عبارتند از: 1. مشروعیت سیاسی دارای مراتب عدیده و تشکیک پذیر است، یعنی هر چه رضایت شهروندان به حکومت زیادتر باشد، نظام مشروعیت بیشتری خواهد داشت، ولی در مشروعیت فقهی، نظام یا مشروع است و یا نامشروع، یعنی تشکیک بردار نیست؛ 2. مشروعیت سیاسی دو بُعدی است که به رفتار مردم در قبال اوامر حکومت برمی گردد، ولی مشروعیت فقهی امری هنجاری و ارزشی است؛ 3. مشروعیت سیاسی دارای منابع مختلف (سنتی، قانونی و کاریزماتیک) می باشد، ولی مشروعیت فقهی تنها یک منبع (نص) دارد که به دست فقها و کارشناسان دین کشف می شود؛ 4. در مشروعیت سیاسی کسب رضایت مردم یک اصل اساسی است، چه در مرحله تأسیس و چه در مراحل بعدی، اما مشروعیت فقهی مقدم بر تأسیس حکومت است.2

    منظور از مشروعیت در این مقاله، حقانیت و قانونی بودن دستگاه حاکم است، به طوری که اعمال قدرتِ حاکم توجیه عقلی بیابد. در واقع، همان مشروعیت سیاسی یا نزدیک به آن است.

    مقبولیت

    مقبولیت به معنای پذیرش، قبول و انتخاب حاکمان از طرف مردم برای اعمال حاکمیت و اجرای دستورهای یک نظام سیاسی است.3 در فرهنگ سیاسی غرب بین مشروعیت و مقبولیت یک نظام سیاسی تفاوتی وجود ندارد، چون بر آن اساس، مشروعیت هر حکومتی از مقبولیت آن سرچشمه می گیرد. اما در ادبیات انقلاب اسلامی این واژه ها تفاوت دارند. مقبولیت امری کمّی است، ولی مشروعیت بیشتر امری کیفی است، به عبارتی، مقبولیت حکومت به آن است که بتواند مسائل و مشکلات روزمره مردم را حل و فصل کرده و خواسته ها و نیازهای آنان را بر آورده سازد، اما مشروعیت حکومت با پذیرش ساختار پیشنهادی به دست می آید.

    رابطه مقبولیت با مشروعیت را در فرهنگ سیاسی اسلام می توان در عبارات زیر بیان کرد:

    1. مشروعیت به مثابه مقبولیت: این نوع از مشروعیت در زمان پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله محقق شد، چون او برگزیده خدا و مشروع بود و مقبولیت نیز یافت.

    2. مقبولیت بخشی از مشروعیت: مکتب خلافت معتقد است بُعد قانونیت (مرتبه جعل و اعتبار) پس از پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله به امت واگذار شده است؛ بنابراین مقبولیت حکومت در بین مردم مسلمان، بخشی از مشروعیت آن است؛ یعنی شارع به مردم مسلمان اجازه داده است تا براساس ضوابط شرعی، حاکم اسلامی را انتخاب و قبول نمایند.

    3. مقبولیت شرط تحقق مشروعیت: در این دیدگاه، حاکم اسلامی منصوب الهی است و منشأ مشروعیتِ حکومت، شارع است، ولی مردم در عینیت بخشیدن حکومت نقش اصلی را دارند، یعنی مقبولیت عمومی، در اصلِ مشروعیت امام معصوم علیه السلام بی تأثیر است، اما شرط تحقق خارجی آن می باشد.

    در نظر قائلان به ولایت مطلقه فقیه، نقش مردم و مقبولیت عمومی در عصر غیبت همان نقشی است که در دوران حضور ایفا می کردند، چون از این دیدگاه، مشروعیت حکومت تنها از طریق نصب الهی تأمین می شود و مردم وظیفه و تکلیف پذیرش ولایت و حکومت فقیه واجد شرایط را بر عهده دارند.4 اما از نظر قائلان به مشروعیت مردمی ولایت فقیه، اعمال حاکمیت فقیه واجد شرایط، از نصب الهی برخوردار نیست بلکه مقبولیت ولایت فقیه، حق مردم است. از نظر قائلان به ولایت الهی مردمی، مقبولیت عمومی هم حق مردم است و هم تکلیف آنان: حق مردم است، چون مادامی که مردم از اعمال حکومت فقیه واجد شرایط، رضایت نداشته باشند، فقیه به دلیل عدم برخورداری از مشروعیت مردمی نمی تواند در این منصب قرار گیرد؛ اما تکلیف مردم است، به دلیل این که اگر مردم از فقیه جامع شرایط، رضایت داشته باشند، او می تواند در این منصب قرار گیرد. بنابراین، او هم مقبولیت دارد (مشروعیت مردمی) و هم مشروعیت الهی. در نتیجه اطاعت از او نوعی تکلیف است.5

    ...

    نوشته شده توسط محمد محمدی در دوشنبه 21 دی 1394

    نظرات (




     

     
     

    درباره



    مدیر وبلاگ: محمد محمدی
     


    مطالب پیشین

    » بازاریابی اینترنتی برای آژانسهای هواپیمایی
    » هایفو و همه چیز درمورد آن
    » خرید بلیط هواپیما
    » عکس نوزادان
    » وبیلیون سرویس وبلاگ وردپرس رایگان و میزبانی حرفه ای وردپرس
    » لبخند پیروزی را آنلاین تجربه کنید!
    » جلوه‌هایی از سیره حکومتی پیامبر(ص)
    » مشروعیت و مقبولیت ولایت فقیه از دیدگاه امام خمینی(ره)
    » اینترنشنال بیزینس تایمز: روز اجرای توافق هسته‌ای ممکن است عقب بیافتد
    » جنگ نرم، شلیک به افکار عمومی
    » نگاهی به احتمالات و تبعات واقعه "13 نوامبر" در فرانسه
    » می خواهید داعش را شکست دهید؟ رد پول را دنبال کنید
    » چرا ترکیه به جنگنده روسی حمله کرد؟
    » بازی بزرگ در افغانستان؛ رقابت های بین الملی شدت می گیرد؟
    » کارکرد تروریسم در سیاست خاورمیانه‌ای ایالات‌متحده امریکا

    » لیست کامل مطالب ارسالی


     


    Powered By persianblog.ir Copyright © 2009 by nin6
    This Template  By Theme-Designer.Com
     

    خرید بک لینک | خرید بک لینک